متقتر
لغت نامه دهخدا
متقتر. [ م ُ ت َ ق َت ْ ت ِ ] ( ع ص ) آماده شونده کارزار را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سلاح پوشیده آماده کارزار. ( ناظم الاطباء ). || خشمناک و غضبناک. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقتر شود.
جمله سازی با متقتر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن تاجر بسیار متقتر، هرگز حاضر نبود حتی ذرهای از دارایی خود را برای کمک به نیازمندان یا کارهای خیریه در شهر هزینه کند.
💡 در داستانهای اخلاقی، شخصیتهای متقتر معمولاً در نهایت به دلیل خسیس بودن و انباشتن مال، با تنهایی و بیپناهی در دوران پیری روبرو میشوند.
💡 او با وجود داشتن ثروت بسیار زیاد، چنان متقتر و خسته از صرف هزینه بود که هیچکس از او انتظار کمک نداشت.