متقتر

لغت نامه دهخدا

متقتر. [ م ُ ت َ ق َت ْ ت ِ ] ( ع ص ) آماده شونده کارزار را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سلاح پوشیده آماده کارزار. ( ناظم الاطباء ). || خشمناک و غضبناک. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقتر شود.

جمله سازی با متقتر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آن تاجر بسیار متقتر، هرگز حاضر نبود حتی ذره‌ای از دارایی خود را برای کمک به نیازمندان یا کارهای خیریه در شهر هزینه کند.

💡 در داستان‌های اخلاقی، شخصیت‌های متقتر معمولاً در نهایت به دلیل خسیس بودن و انباشتن مال، با تنهایی و بی‌پناهی در دوران پیری روبرو می‌شوند.

💡 او با وجود داشتن ثروت بسیار زیاد، چنان متقتر و خسته از صرف هزینه بود که هیچ‌کس از او انتظار کمک نداشت.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران