لغت نامه دهخدا
متعس. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) ( از «ت ع س » )هلاک گرداننده و گوینده اتعسه اﷲ؛ یعنی هلاک گرداند اورا خدا. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). هلاک سازنده کسی. || از صفات خداوند تعالی میباشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اتعاس شود.
