متضاغن
لغت نامه دهخدا
متضاغن. [ م ُ ت َ غ ِ ] ( ع ص ) با هم کینه ورزنده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). با همدیگر کینه ورزیده ودشمنی کرده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تضاغن شود.
جمله سازی با متضاغن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با قلبی متضاغن و پر از کینه نسبت به تمام رقبای قدیمی خود، تمام توانش را برای رسیدن به پیروزی به کار گرفت.
💡 در میان اعضای آن گروه قدیمی، احساسات متضاغن و اختلافات ناگفته باعث شده بود که هیچکدام نتوانند همکاری واقعی با هم داشته باشند.
💡 شخصیت اصلی داستان، مردی متضاغن بود که سالها زیر بار سنگین دشمنیهای قدیمی، زندگی خود را با تلخی و تنهایی سپری میکرد.