متذمم
متضادها
ستایشگر، ستودهگر
لغت نامه دهخدا
متذمم. [ م ُ ت َ ذَم ْ م ِ ] ( ع ص ) ننگ دارنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). شرمنده و خجل و شرمسار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تذمم شود.
جمله سازی با متذمم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او همیشه به شکلی متذمم و با لحنی تند نسبت به تغییرات کوچک در برنامههای روزمره اعتراض میکند که باعث ناراحتی سایر اعضای خانواده میشود.
💡 کارگر متذمم که از شرایط سخت کاری و کم بودن حقوق خود ناراضی بود، مدام با همکارانش بحث میکرد و از انجام وظایف خود سر باز میزد.
💡 فردی که همیشه متذمم و شاکی است، معمولاً در برقراری روابط دوستانه و اجتماعی با دیگران با مشکلات زیادی روبرو شده و مورد استقبال قرار نمیگیرد.