تذمم
متضادها
ستایش
لغت نامه دهخدا
تذمم. [ ت َ ذَم ْ م ُ ] ( ع مص ) ننگ داشتن. ( تاج المصادر بیهقی ). عیب کردن و ننگ داشتن از کسی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). استنکاف و استحیا از کسی. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ): تذمم الرجل؛ استنکف. لو لم اترک الکذب تأثماً ترکته تذمماً؛ ای مجانبة للذم. ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با تذمم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در میان جمع دوستان خود مدام از شرایط سخت اقتصادی و مشکلات معیشتی شکایت میکرد و با لحنی ملالآور شروع به تذمم و گلایه از بیعدالتیها مینمود.
💡 هرچند تلاش بسیار زیادی برای بهبود وضعیت شرکت انجام داده بود، اما تذمم و نارضایتیهای مداوم کارمندان باعث شده بود که مدیریت نتواند فضای مثبتی در محیط ایجاد کند.
💡 نباید اجازه داد که تذمم و شکایات بیپایه، روحیه جمعی تیم را تخریب کند، زیرا تمرکز بر روی حل مسئله بسیار مفیدتر از غرق شدن در گلایههای بیهوده است.