مأفول

لغت نامه دهخدا

مأفول. [ م َءْ ] ( ع ص ) ضعیف رأی و عقل، ابدال مأفون است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): رجل مأفول الرأی؛ مرد سبک مغز، مبدل مأفون است.( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به ماده بعد شود.

گزارش محتوای نامناسب