لغت نامه دهخدا
لانگدک. [ گ ِ دُ ] ( اِخ ) ایالتی از فرانسه قدیم واقع در جنوب گوین و شمال روسیون. کرسی تولوز و آن شامل: ژوودان، وِلِی؛ ویواره و غیره بود و به سال 1271 منضم به پایتخت شد و تشکیل ایالت «هُت گارُن »؛ اُد؛ تارن؛ «هِرُل »؛ گار؛ «آردِش »؛ «لُزِر» و «هُت لوار» داد.
