لغت نامه دهخدا
قطره فشاندن. [ ق َ رَ/ رِ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) قطره زدن:
به راه دوست چو سالک شدیم قطره فشان
نشان آبله در راه جستجو شستیم.سالک یزدی ( از آنندراج ).
قطره فشاندن. [ ق َ رَ/ رِ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) قطره زدن:
به راه دوست چو سالک شدیم قطره فشان
نشان آبله در راه جستجو شستیم.سالک یزدی ( از آنندراج ).
( مصدر ) ۱ - ریختن قطره ۲ - تردد کردن پوییدن.