لغت نامه دهخدا
قره دده. [ ق َ رَ دَ دَ ] ( اِخ ) کمال الدین دده خلیفه، معروف به قره دده یا دده جونکی. از دانشمندان است. وی در اماسیه از شهرهای آناطول پرورش یافت و در آغاز دباغی میکرد،سپس به درس و تحصیل همت گماشت و چیزی نگذشت که برای تدریس در مدرسه بایزید در بروسه به سال 935 هَ. ق. دعوت شد و سپس به سال 950 به مدرسه مرزیفون منتقل شد و مفتی دیاربکر و مدرس مدرسه خسروپاشا در آنجا گردید و از آنجا به حلب و کفه منتقل شد و به سال 962استعفا کرد و به شهر بروسه برگشت و به سال 975 هَ.ق. در همان شهر وفات یافت. او راست: حاشیه بر شرح سعدالدین تفتازانی بر تصریف عزی از ابوالفضائل ابراهیم بن عمادالدین معروف به زنجانی. این کتاب در بولاق به سال 1255 هَ. ق. و در آستانه به سال 1288 هَ. ق. چاپ شده است. ( معجم المطبوعات ج 2 ستون 1505، 1507 ).
