دده خلیفه
لغت نامه دهخدا
دده خلیفه. [ دَ دَ خ َ ف َ ] ( اِخ ) ابراهیم بن یحیی ( بخشی ) متوفی به سال 973 هَ. ق. او راست: رسالة فی اللواطة و تحریمها. و رسالة فی البنج و الحشیش و تحریمها. ( کشف الظنون ).
فرهنگ فارسی
ابراهیم بن یحیی
جمله سازی با دده خلیفه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در مطبخ هجده نوع خدمت وجود داشت: لباسشوی، میدانچی، خلیفه دده (راهنمای کسانی که تازه به مطبخ درآمده بودند)، شربتچی، پادو، قهوهکوب، جاروکش، مأمور خواب.
💡 گاه از جانب خلیفهٔ مولوی به ددههای مولوی، مشایخ و حتی گاه به محبان مولوی که کمالی یافته بودند، ضمانت داده میشد. در دورهٔ شکلگیری مولویه، خلیفه در حقیقت در رأس طریقت قرار داشت.