لغت نامه دهخدا
دده خلیفه. [ دَ دَ خ َ ف َ ] ( اِخ ) ابراهیم بن یحیی ( بخشی ) متوفی به سال 973 هَ. ق. او راست: رسالة فی اللواطة و تحریمها. و رسالة فی البنج و الحشیش و تحریمها. ( کشف الظنون ).
دده خلیفه. [ دَ دَ خ َ ف َ ] ( اِخ ) ابراهیم بن یحیی ( بخشی ) متوفی به سال 973 هَ. ق. او راست: رسالة فی اللواطة و تحریمها. و رسالة فی البنج و الحشیش و تحریمها. ( کشف الظنون ).
ابراهیم بن یحیی
💡 در مطبخ هجده نوع خدمت وجود داشت: لباسشوی، میدانچی، خلیفه دده (راهنمای کسانی که تازه به مطبخ درآمده بودند)، شربتچی، پادو، قهوهکوب، جاروکش، مأمور خواب.
💡 گاه از جانب خلیفهٔ مولوی به ددههای مولوی، مشایخ و حتی گاه به محبان مولوی که کمالی یافته بودند، ضمانت داده میشد. در دورهٔ شکلگیری مولویه، خلیفه در حقیقت در رأس طریقت قرار داشت.