لغت نامه دهخدا
قراجانویان.[ ق َ ] ( اِخ ) ابن سوغو جیجن بن ایرد مجی. وی یکی از امیران و اطرافیان چنگیزخان مغول است. وی جد امیرتیمور گورکان است. چنگیزخان به وی و کیاست و تدبیر او بسیار اعتماد و اطمینان داشت. قراجار بنا به وصیت چنگیز مدبر امور مملکت جغتای خان بن چنگیزخان بود و چون جغتای وفات یافت، قراجانویان قرا هولاکو ولد میتوکان بن جغتای را به پادشاهی اختیار نمود. در سلطنت قراهولاکو، امیر قراجار به سال 652 هَ. ق. وفات یافت. مدت عمرش 89 سال بود. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 12، 13، 18، 20، 40، 44، 46، 47، 49، 77، 79، 81، 91 و 469 ).
