لغت نامه دهخدا
( غیهقة ) غیهقة. [ غ َ هََ ق َ ] ( ع مص ) سست کردن تاریکی چشم کسی را.( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ناتوان ساختن تاریکی چشم کسی را. غیهق الظلام عینه؛ اضعف بصره. فغیهقت عینه؛ ای ضعفت. || ناتوان شدن چشم کسی بسبب تاریکی. || سخت تاریک شدن. ( از اقرب الموارد ).
