لغت نامه دهخدا
عماسا. [ ماس ْ سا ] ( اِخ ) معنای لغوی آن در قاموس کتاب مقدس «گوسفند» ذکر شده است و سپس مینویسد که نام دو تن بود. یکی عماسا پسر ثیرا و ابی جایل که در کناة آبشالوم شراکت میداشت و سردار لشکرش بود و سرانجام به دست یوآب سپهسالار داود به قتل رسید، و دیگری «عماسا» رئیس «افرائیمی » پسر «حدلای » که در سلطنت «احاز» ریاست می داشت. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
