لغت نامه دهخدا
علی باباطاغی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن عثمان بن سلیمان باباطاغی رومی حنفی. وی در سال 1140 هَ. ق. درگذشت. او راست: 1 - فضائل قریش. 2 - الفوائد العاملیة فی حل العوامل القاهریة ای الجرجانیة. ( از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین بغدادی ج 1 ص 765. ایضاح المکنون بغدادی ج 2 ص 197 ).
