لغت نامه دهخدا
صالح أفتونی. [ ل ِ ح ِ ؟ ] ( اِخ ) یا فتونی. نام وی مهدی وفرزند بهاءالدین محمد افتونی عاملی غروی، مکنی به ابی صالح و ملقب به صالح و از علمای امامیه اواخر قرن دوازدهم و از اساتید سیدمحمدمهدی بحرالعلوم و از شاگردان شریف ابوالحسن عاملی است. از آثار او ارجوزه ای است درتاریخ چهارده معصوم. وی بسال 1183 هَ. ق. درگذشت. ( الذریعه ج 1 ص 467 ) ( ریحانة الادب ج 2، ص 1544 ) ( روضات الجنات ذیل ترجمه سیدمهدی بن بحرالعلوم ).
