لغت نامه دهخدا
شیرینه باف. [ ن َ / ن ِ ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) شیرین باف. نوعی قماش لطیف:
به یک شربتی گفت شیرینه باف
که نتوان ز حد برد دعوی و لاف.نظام قاری.رجوع به شیرین باف شود.
شیرینه باف
فرهنگ فارسی
شیرین باف نوعی قماش لطیف
شیرینه باف. [ ن َ / ن ِ ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) شیرین باف. نوعی قماش لطیف:
به یک شربتی گفت شیرینه باف
که نتوان ز حد برد دعوی و لاف.نظام قاری.رجوع به شیرین باف شود.
شیرین باف نوعی قماش لطیف
