خود باف
لغت نامه دهخدا
خودباف. [ خوَدْ / خُدْ ] || ( نف مرکب ) کنایه از کسی که جعل داستان کند. ( ن مف مرکب ) آنچه بدون ماشین بافته شده. || نعت است برای داستانی موهوم که بر اثر جعل کسی بوجود آمده.
فرهنگ فارسی
آنچه بدون ماشین بافته شده یا کنایه از کسی که جعل داستان کند.
جمله سازی با خود باف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هیچ ز حرمانِ خود شگفت ندارم کاینهمه از سوء بختِ عادیم آمد
💡 ز رفتنت به خود آسودگی نمی بینم مرا ز بیضه بود تنگتر وطن بی تو
💡 در این سر ره بری دانای اسرار بمیر از جسم خود وز عین پندار
💡 آزردهام به شکوه دل دلستان خود کو تیغ که انتقام کشم از زبان خود
💡 صائب ز تیغ مرگ نلرزد به خویشتن آزاده ای که گشت ز خود پیشتر جدا
💡 این بازار سنتی به دلیل وجود محصولات با کیفیت و دستساز از پارچههای خود باف که توسط هنرمندان محلی تولید میشوند، شهرت فراوان دارد.
💡 خریداران محصولات دستساز معمولاً ترجیح میدهند از پارچههای خود باف استفاده کنند تا از اصالت و ارزش هنری واقعی آنها اطمینان کامل داشته باشند.
💡 تولیدکنندگان محصولات خود باف باید دقت کنند که طرحهای سنتی خود را با نیازهای مدرن بازار هماهنگ کنند تا فروش بیشتری در سال داشته باشند.