لغت نامه دهخدا
شهترج. [ ش َ ت َ رَ ] ( معرب، اِ مرکب ) شهتره. شاهتره.لغتی است در شاهترج. نبات نافع ورقه و بزره للجرب والحکة. معرب شاهتره و معناه سلطان البقول. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شاهترج و شاهتره و شهتره شود.
شهترج. [ ش َ ت َ رَ ] ( معرب، اِ مرکب ) شهتره. شاهتره.لغتی است در شاهترج. نبات نافع ورقه و بزره للجرب والحکة. معرب شاهتره و معناه سلطان البقول. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شاهترج و شاهتره و شهتره شود.
= شاه تره