لغت نامه دهخدا
شماص. [ش ِ ] ( ع مص ) توسنی کردن اسب ( لغتی است در سین، یعنی شماس ). ( ناظم الاطباء ).
شماص. [ ش ِ ] ( ع ص ) جاریة ذات شماص وملاص؛ دختر سبک نرم بدن شوخ و ناگاه بی باکانه پیش آینده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
شماص. [ ش ُ ] ( ع ص ) شتابی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) عجله. ( اقرب الموارد ). تعجیل. ( ناظم الاطباء ).
