لغت نامه دهخدا
شتر چرانیدن. [ ش ُ ت ُ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) شتر به مرتع و خارزار داشتن تا خار و گیاه خورد. عَدس. ( منتهی الارب ). رجوع به اشتر چرانیدن شود.
شتر چرانیدن. [ ش ُ ت ُ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) شتر به مرتع و خارزار داشتن تا خار و گیاه خورد. عَدس. ( منتهی الارب ). رجوع به اشتر چرانیدن شود.
شتر به مرتع و خار زار داشتن تا خار و گیاه خورد. عدس.