شبکوکا

شبکوکا. [ ش َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) شبکو. شبکوک. شبکوکه. به معنی شبکوک است که گدایی بالای منار باشد. ( برهان قاطع ):
به شاخ گلبنان آن شوریده بلبل
چه شبکوکا زند تا صبح کوکا.غضایری رازی.و رجوع به شبکو و شبکوک شود.