لغت نامه دهخدا
شبغاز. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) محوطه ای باشد که شبها گاوان و گوسفندان و دیگر جانوران اهلی در آن به سر برند. ( از برهان ). شبگاه. شبغار. شبغا.
شبغاز
فرهنگ معین
(شَ ) (اِمر. ) = شبغازه: جای خواب گوسفندان.
فرهنگ فارسی
محوطه ای که جهت خوابیدن گاو و گوسفند و جز آن ها اختصاص دهند.
ویکی واژه
شبغازه: جای خواب گوسفندان.
