شب چراغک
لغت نامه دهخدا
شب چراغک. [ ش َ چ َ / چ ِ غ َ ] ( اِ مرکب ) شبچراغ. کرم شب تاب. ( ازفرهنگ نظام ) ( از ناظم الاطباء ). شب افروز:
شب چراغک چراغله شب تاب
کرمکی کو بود شب افروزان.نیازی بخاری ( از حجازی ).
فرهنگ عمید
کرم شب تاب.
فرهنگ فارسی
( اسم ) کرم شب تاب.