چراغینه
مترادفها
چراغینه، چراغ، فانوس، چراغک
لغت نامه دهخدا
چراغینه. [ چ َ / چ ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) شب تاب، در لهجه مردم آذرآبادگان. ( از فرهنگ اسدی ). کرمی خرد و سبزرنگ که در شب تاریک چون چراغ میدرخشد. چراغله. چراغک. کرم شب تاب، بزبان آذری. رجوع به شب تاب و کرم شب تاب و چراغله شود.
فرهنگ معین
(چِ ) (اِمر. ) کرم شب تاب.
فرهنگ عمید
= کرم * کرم شب تاب
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) کرم شب تاب شبچراغک چراغک چراغله.
ویکی واژه
کرم شب تاب.
جمله سازی با چراغینه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آقاردی باش توکی واعظ نه ایش گلورداخی سندن دماغ بوقو جا لوقدا سحر چراغینه بنزر
💡 در میان کوچههای قدیمی و خلوت شهر، چراغینه کوچکی در ورودی خانه قدیمی قرار داشت که شبها نوری ملایم و آرامشبخش به محیط میداد.
💡 نویسنده در توصیفات خود از یک چراغینه قدیمی یاد کرده بود که در اتاق مطالعه داستان، فضایی رازآلود و نوستالژیک برای شخصیتها ایجاد میکرد.
💡 با روشن شدن چراغینه کوچک در انتهای مسیر، شبگردها توانستند مسیر درست را برای رسیدن به مهمانهای غریبه در آن شب تاریک پیدا کنند.