لغت نامه دهخدا
زؤاف. [ زُ آ ] ( ع اِمص، ص ) ( از «زٔف » ) شتافتگی، و موت زؤاف؛ مرگ شتاب. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). اعجال. ( اقرب الموارد ). رجوع به ماده بعد شود.
زواف.[ زُ ] ( ع ص ) موت زواف؛ مرگ زودکش و شتاب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مانند زُؤاف بالهمز او هذا اصله. ( اقرب الموارد ).
