لغت نامه دهخدا
زارخورش. [ خوَ / خ ُ رِ ] ( ص مرکب ) زنی را گویند که طعام اندک خورد و کم خورش باشد و او را قتین گویند. ( برهان قاطع ). زنی را گویند که کم خور باشد. ( آنندراج ). و رجوع به فرهنگ شعوری و رجوع به زاخورش شود.
زارخورش. [ خوَ / خ ُ رِ ] ( ص مرکب ) زنی را گویند که طعام اندک خورد و کم خورش باشد و او را قتین گویند. ( برهان قاطع ). زنی را گویند که کم خور باشد. ( آنندراج ). و رجوع به فرهنگ شعوری و رجوع به زاخورش شود.
کسی که کم غذا می خورد، کم خور.
( اسم ) زنی که طعام اندک خورد قتین.
زنی را گویند که طعام اندک خورد و کم خورش باشد و او را راقتین گویند