لغت نامه دهخدا
( رویبضة ) رویبضة. [ رُ وَ ب ِ ض َ ] ( ع اِ مصغر ) مصغر رابضة. ( ناظم الاطباء ). مرد حقیر و عاجز و از طلب معالی امور بازمانده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رابضة شود.
( رویبضة ) رویبضة. [ رُ وَ ب ِ ض َ ] ( ع اِ مصغر ) مصغر رابضة. ( ناظم الاطباء ). مرد حقیر و عاجز و از طلب معالی امور بازمانده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رابضة شود.
مصغر را بضه. مرد حقیر و عاجز و از طلب معالی امور باز مانده.