رقوف
متضادها
خشن، تند، سخت
لغت نامه دهخدا
رقوف. [ رُ ] ( ع مص ) لرزیدن و جنبیدن: رأیته یرقف من البرد. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
رقوف. [ رُ ] ( ع اِ ) رفوف. ( از اقرب الموارد ). بر وزن و معنی رفوف است. ( منتهی الارب ). رجوع به رفوف شود.
خشن، تند، سخت
رقوف. [ رُ ] ( ع مص ) لرزیدن و جنبیدن: رأیته یرقف من البرد. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
رقوف. [ رُ ] ( ع اِ ) رفوف. ( از اقرب الموارد ). بر وزن و معنی رفوف است. ( منتهی الارب ). رجوع به رفوف شود.