لغت نامه دهخدا
( ربیعةبن عثمان ) ربیعةبن عثمان. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ ع ُ ] ( اِخ )شویعر صفوان بن عبد یا لیل، از قبیله بنی سعدبن لیث.شاعر عرب که صاحب البیان و التبیین از او شعری آورده و در حاشیه از قول یاقوت حموی با آوردن شعری دیگر از وی بنام شویعر کنانی یاد کرده و گوید همان ربیعةبن عثمان است. رجوع به البیان و التبیین ج 2 ص 9 شود.
ربیعةبن عثمان. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ ع ُ ] ( اِخ ) ابن ربیعة تیمی... از صحابه و راویان بشمار است. ابن مندة از طریق سعدان بن یحیی از ثابت ابوحمزة از بحینة از ربیعةبن عثمان روایاتی کرده است. ( از الاصابة ج 1 قسم 1 ). و رجوع به امتاع الاسماع ج 1 ص 281 و قاموس الاعلام ترکی ج 3 شود.