رادعه

لغت نامه دهخدا

( رادعة ) رادعة. [ دِ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث رادع. بازدارنده: و فیه قوة رادعة. ج، رادعات، روادع. ( ناظم الاطباء ). || پیراهن پیسه بزعفران یا بدیگر بوی خوش. ( منتهی الارب ). ردیع: ثوب ردیع؛ مصبوغ بالزعفران. ( اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

تانیث رادع. باز دارنده: و فیه قوه رادعه. جمع رادعات وروادع. یا پیراهن پیسه بزعفران یا بدیگر بوی خوش.

جلوه کنان یعنی چه؟
جلوه کنان یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز