ذوالبرکه

( ذوالبرکة ) ذوالبرکة. [ ذُل ْ ب َ رَ ک َ ] ( ع ص مرکب ) صاحب برکت، خداوند برکت. ذوالنزل، دارای سفره طعام. || خداوند خوان گسترده.