لغت نامه دهخدا
( ذوالبرکة ) ذوالبرکة. [ ذُل ْ ب َ رَ ک َ ] ( ع ص مرکب ) صاحب برکت، خداوند برکت. ذوالنزل، دارای سفره طعام. || خداوند خوان گسترده.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟