لغت نامه دهخدا
دک دک. [ دِ دِ ] ( اِصوت ) حکایت حالت انقباض و انبساط بدن از سرما. لرزیدن بدن بشدت و سختی. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ).
- دک دک ( دیک دیک ) لرزیدن؛ سخت بلرزه درآمدن بدن از سرما یا از ترس. و رجوع به دک شود.
دک دک. [ دِ دِ ] ( ع اِ صوت ) اسم صوتی است که بدان خروس را زجر کنند. ( از منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ).، دکدک. [ دَ دَ / دِ دِ ] ( ع اِ ) به معنی دکداک است. ج، دَکادِک، دَکادیک. ( ازاقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به دَکداک شود.
