لغت نامه دهخدا
دقوی. [ دَق ْ وا ] ( ع ص ) نعت مؤنث است از دقی. ( از منتهی الارب ). مؤنث دَقوان. ج، دَقایا. ( از اقرب الموارد ). رجوع به دقوان شود.
دقوی. [ دَق ْ وا ] ( ع ص ) نعت مؤنث است از دقی. ( از منتهی الارب ). مؤنث دَقوان. ج، دَقایا. ( از اقرب الموارد ). رجوع به دقوان شود.