درعوس

درعوس. [ دِ ع َ ] ( ع ص ) بعیر درعوس؛ شتر نیکخو. ( منتهی الارب ). و در اقرب الموارد بصورت حسن الخَلق یعنی نیکو خلقت و آفرینش ضبط شده است.