لغت نامه دهخدا
دجوج. [ دَ ] ( اِخ ) ریگزاریست متصل به علم السعد که دو کوهند از دومة بر یک روزه راه و خودریگ به دو روزه راه امتداد دارد و بحدود تیماء است و بگفته غوری در بلاد کلب واقعست. ( معجم البلدان ).
دجوج. [ دَ ] ( اِخ ) کوهی است مر قیس را. ( منتهی الارب ).
دجوج. [ دَ ] ( ع ص ) تاریک: لیلة دجوج؛ مظلمة. ( معجم البلدان ذیل دجوج ).
