خنبات
لغت نامه دهخدا
خنبات. [ خ ُ ن ُ / خ َ ن َ] ( ع ص ) غدار. دروغزن. ( از منتهی الارب ). خَنَبات.
- ذوخنبات؛ صاحب غدر و دروغ یا کسی که باری اصلاح می کند و باری افساد. ( منتهی الارب ).
خنبات. [ خ ُ ن ُ / خ َ ن َ] ( ع ص ) غدار. دروغزن. ( از منتهی الارب ). خَنَبات.
- ذوخنبات؛ صاحب غدر و دروغ یا کسی که باری اصلاح می کند و باری افساد. ( منتهی الارب ).