لغت نامه دهخدا
خصی الدیک. [ خ ُ / خ ِ صِدْدی ] ( ع اِ مرکب ) حب البان است و مؤلف تذکره گوید: غیر اوست و آن گیاه شبیه بعنب الثعلب و طولانی و دانه ٔاو بقدر آلوبالو و سفید و در دوم گرم و خشک و مسهل بلغم لزج و محلل ریاح و ضماد او جهت تحلیل صلابات و مفاصل نافع و مصدع و مکرب و مصلح او بنفشه و شربتش تایک درهم و بدلش زیره است. ( از تحفه حکیم مؤمن ).