لغت نامه دهخدا
خریخه. [ خ ِ خ َ / خ ِ ] ( اِ ) خریش است و در اصل خریشه بوده بمعنی مردم ریشخندی و مسخره و بی رتبه که در خانه خود ضبط و نسقی نداشته باشد. ( لغت محلی شوشتری نسخه خطی ).
خریخه. [ خ ِ خ َ / خ ِ ] ( اِ ) خریش است و در اصل خریشه بوده بمعنی مردم ریشخندی و مسخره و بی رتبه که در خانه خود ضبط و نسقی نداشته باشد. ( لغت محلی شوشتری نسخه خطی ).
خریش است و در اصل خریشه بوده بمعنی مردم ریشخندی و مسخره و بی رتبه که در خانه خود ضبط و نسقی نداشته باشد.