لغت نامه دهخدا
حسین سعدی. [ ح ُ س َن ِ س َ ] ( اِخ ) ابن عبیداﷲ سعد مکنی به ابوعبداﷲ سعدی شیعی امامی. او راست: اکمال الاسلام. بناء الاسلام. حرمة الاسلام. دعائم الاسلام. سهام الاسلام. فضل الاسلام. نوادرالاسلام. الایمان، دعائم الایمان، حقیقة الایمان، حلاوة الایمان، شعب الایمان، طعم الایمان، فضل الایمان، نفس الایمان، نوادر الایمان، و جز آنها. ( هدیة العارفین ج 1 ص 332 ) ( فهرست اعلام ذریعه ) ( نامه دانشوران ج 2 ص 633 ).
حسین سعدی. [ ح ُ س َ ن ِ س َ ] ( اِخ ) رجوع به حسین دمیاطی شود.
