لغت نامه دهخدا
حاصد. [ ص ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از حَصد و حَصاد [ ح َ / ح ِ ]. درونده. دروکننده. دروگر. ( منتهی الارب ). || قطعکننده. ج، حصده و حصاد. ( منتهی الارب ).
حاصد. [ ص ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از حَصد و حَصاد [ ح َ / ح ِ ]. درونده. دروکننده. دروگر. ( منتهی الارب ). || قطعکننده. ج، حصده و حصاد. ( منتهی الارب ).
(ص ) [ ع. ] (اِفا. ) دروگر. ج. حصاد.
حصدوحصاد، دروکننده، درونده، دروگر، حصادجمع
دروگر.
حصاد.