لغت نامه دهخدا
تهمیشه. [ ت َ ش ِ ] ( اِخ ) نام پشته ای است دردارالمرز نزدیک به بیشه نارون. ( برهان ) ( از آنندراج ). نام جنگلی. ( ناظم الاطباء ). ظاهراً تمیشه. رجوع به فهرست سفرنامه مازندران و استرآباد رابینو شود. ( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به تمیشه و تهیشه شود.
