لغت نامه دهخدا
تمرتاشی. [ ت َ م ُ ] ( اِخ ) احمدبن ابی ثابت اسماعیل بن محمدبن آیدغمش التمرتاشی ظهیرالدین ابوالعباس الخوارزمی الحنفی نزیل گورگانج متوفی بسال 601 هَ. ق. او راست شرح جامع الصغیر. فتاوی التمرتاشی. فرایض التمرتاشی و کتاب التراویح. ( از اسماء المؤلفین ج 1 ص 89 ).
تمرتاشی. [ ت َ م ُ ] ( اِخ ) صالح بن محمدبن عبداﷲبن احمد الخطیب الغزی در سال 980 هَ. ق. متولد شد و به سال 1055 هَ. ق. درگذشت. او راست: زوهرالجواهر ( کذا ). شرح الفیة. شرح تاریخ شیخ الاسلام سعدی المحشی. شرح تحفة الملوک. العنایة فی شرح الوقایة فی الفروع. منظومه ای در فقه و جز آن. ( از اسماء المؤلفین ج 1 ص 423 ).
تمرتاشی. [ ] ( اِخ ) محمدبن عبداﷲبن احمدالخطیب بن محمد الخطیب بن ابراهیم الخطیب بن محمد الخطیب التمرتاشی الغزی الحنفی سرآمد فقهای عصر خود و امامی عالم و فاضل نیکوطریقت و قوی الحافظه وپراطلاع بود. او راست: تنویرالابصار وجامعالبحار. اول رجب 1006 هَ. ق. در گذشت. ( از معجم البلدان ). رجوع به اسماء المؤلفین ج 2 ص 262 شود.
