لغت نامه دهخدا
تعقیف. [ ت َ ] ( ع مص ) گوژ گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). کژ گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تعویج. مأخوذ من العقاف و هو داء بأخذ الشیات فی قوائمها حتی یعوجها. ( بحر الجواهر، یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).
