تخاسی

لغت نامه دهخدا

تخاسی. [ت َ ] ( ع مص ) با هم سنگ اندازی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). سنگ ریزه بهم انداختن. ( از قطر المحیط ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به تخاسؤ شود.