لغت نامه دهخدا
بلوغت. [ ب ُ غ َ ] ( از ع، اِ ) رسیدن به حد مردی. رسیدن کودک. ( از آنندراج ذیل بلوغ ). بلوغ: هم بدین سبب است که کودک الثغ چون به حد بلوغت رسید، فصیح گردد. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
چون به ریش آمد وبلوغت شد
مردم آمیز و مهرجوی بود.سعدی ( از آنندراج ).
