غوک چوب باختن

غوک چوب باختن. [ ت َ] ( مص مرکب ) الک دولک بازی کردن: قَلْو؛ غوک چوب باختن. ( منتهی الارب ). رجوع به الک دولک و غوک چوب شود.

( مصدر ) الک و دولک بازی کردن.

💡 جان خود در راه خواهم باختن تا برون پرده خواهم تاختن

💡 من ز سفرهای خود سود بسی داشتم عشق تو در باختن سود سفرها ببرد

💡 طاس گردون هرچه آرد مفت اوهام است و بس در بساط ما امید باختن هم بردنست