لغت نامه دهخدا
بلغس. [ ب َ غ َ ] ( اِ ) برغست، که گیاهی است. ( از فرهنگ فارسی معین ). بلغست. رجوع به برغست و بلغست شود.
بلغس. [ ب َ غ َ ] ( اِ ) برغست، که گیاهی است. ( از فرهنگ فارسی معین ). بلغست. رجوع به برغست و بلغست شود.
(بَ غَ ) ( اِ. ) نک برغست.
= برغست١
برغست
( اسم ) گیاهی از رد. دو لپه ییها جزو راست. پیوسته گلبرگها که سر دست. تیر. برغستها میباشد. گیاهی است پایا گلهایش آبی سفید و یا قرمزند.
نک برغست.