معنی بلثوق | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

بلثوق. [ ب ُ ] ( ع اِ ) آب گردآمده در جایی، یا آنکه منبسط باشد در زمین. ج، بلاثق. ( منتهی الارب ). بلاثق؛ آبهای باتلاقی. ( از اقرب الموارد ).